Dysplazja stawów u psa – jak rozpoznać objawy i skutecznie pomóc pupilowi?
Twój pies dziwnie skacze, szybko się męczy na spacerach lub "rozjeżdżają" mu się tylne łapy?
To mogą być pierwsze sygnały, że rozwija się u niego dysplazja stawów u psa.
To jedno z najczęstszych schorzeń ortopedycznych - dotyczy aż 30% wszystkich pacjentów trafiających do zoofizjoterapeutów.
Wraz z zoofizjoterapeutką Martą w programie „Kawa z PsiaPsi” wyjaśniamy, jak wcześnie wykryć tę chorobę, jak jej zapobiegać i co robić, by pies nie cierpiał.
Czym jest dysplazja stawów u psa?
Najprościej mówiąc: to niedopasowanie powierzchni stawowych w biodrze.
Torebka stawowa jest zbyt luźna. Przez to kość nie trzyma się w panewce tak stabilnie, jak powinna.
Wyobraź sobie źle dopasowane elementy w maszynie. Zamiast gładko pracować, trą o siebie i szybko się niszczą.
To samo dzieje się w stawach psa. Z czasem nieprawidłowy ruch prowadzi do bolesnych zmian zwyrodnieniowych i kulawizny.
Genetyka czy błędy opiekuna? Rozprawiamy się z mitami
Wokół dysplazji narosło wiele nieporozumień. Czas rozliczyć najważniejsze z nich.
"Pies, który jest wolny od dysplazji genetycznej, nie wykształci jej w ciągu życia. Sama dysplazja jest uwarunkowana genetycznie." – Marta, zoofizjoterapeutka.
FAKT: Dysplazja to choroba uwarunkowana genetycznie.
MIT: Pies może "zarazić się" lub nabawić dysplazji wyłącznie przez skakanie czy bieganie.
FAKT: Styl życia, dieta i ruch decydują o tym, jak silne objawy wystąpią u psa.
Które rasy są najbardziej zagrożone?
Problem dotyczy głównie ras dużych i ciężkich:
Owczarki niemieckie (najczęstsi pacjenci),
Labradory i Golden Retrievery,
Berneńskie psy pasterskie i Dogi niemieckie,
Owczarki podhalańskie i inne molosy.
Uwaga: Rzadziej, ale choroba trafia się też u małych psów (np. buldogi francuskie, maltańczyki, boston terriery).
Które rasy są najbardziej zagrożone?
Problem dotyczy głównie ras dużych i ciężkich:
Owczarki niemieckie (najczęstsi pacjenci),
Labradory i Golden Retrievery,
Berneńskie psy pasterskie i Dogi niemieckie,
Owczarki podhalańskie i inne molosy.
Uwaga: Rzadziej, ale choroba trafia się też u małych psów (np. buldogi francuskie, maltańczyki, boston terriery).
Wczesne objawy i diagnostyka
W początkowym stadium choroba bywa zupełnie bezobjawowa. Z czasem pojawiają się jednak wyraźne sygnały ostrzegawcze.
Na co zwrócić uwagę?
Tzw. "zajęcze susy" (pies podczas biegu odbija się z dwóch tylnych łap jednocześnie).
Szybkie męczenie się po spacerze.
Trudności ze wstawaniem lub rozjeżdżanie się łap.
Kiedy wykonać badanie RTG?
Podstawą diagnostyki jest badanie obrazowe u lekarza weterynarii.
Pierwsze profilaktyczne zdjęcie RTG warto wykonać około 1. roku życia psa.
Wcześniej fizjoterapeuta lub lekarz może wykonać testy manualne pod kątem wrodzonego luzu w stawach.
Jak spowolnić rozwój dysplazji?
Diagnoza to nie wyrok. Odpowiednie postępowanie pozwala utrzymać komfort życia psa przez lata.
Sprawdź też inne szkodliwe nawyki opiekunów: [Te 5 nawyków niszczy stawy Twojego psa | Kawa z PsiaPsi].
1. Dieta i kontrolowanie wagi
Prawidłowa waga to podstawa: Ponad 50% psów cierpi na nadwagę. Każdy dodatkowy kilogram przeciąża chory staw. Twój pupil waży za dużo? Sprawdź: [Pies z nadwagą? Jak poznać i pomóc mu schudnąć!].
Ostrożnie z wapniem: Przewitaminizowanie wapniem i fosforem u szczeniąt jest groźniejsze niż ich niedobór. Nie podawaj ich bez badań krwi!
Suplementy: Stosuj preparaty wspierające chrząstkę (np. kolagen, chondroitynę i glukozaminę).
Wszystkie te składniki znajdziesz w suplemencie PsiaKość
Idealny wybór dla:
- Psiaków aktywnych i z problemami stawowymi
- Seniorów po 7 r.ż.
- Młodszych psów, aby prewencyjnie wspierać stawy i mobilność
- Psów w okresach rekonwalescencji
2. Bezpieczna aktywność i rehabilitacja
Unikaj gwałtownych zrywów. Postaw na budowanie mięśni ud (czworogłowego i grupy kulszowo-goleniowej), które stabilizują miednicę:
Ruch w wodzie: Woda niweluje ok. 80% ciężaru ciała. Miednica odpoczywa, a mięśnie intensywnie pracują.
Spacer po piasku: Zapewnia naturalną amortyzację.
Chodzenie w wysokiej trawie: Zmusza psa do wyższego unoszenia nóg i angażuje nowe partie mięśni.
Regularne, spokojne spacery: Zamiast forsownych treningów raz w tygodniu.
Unikaj też schodów w młodym wieku psa. Dowiedz się więcej: [Czy schody szkodzą psu? Prawda, o której musisz wiedzieć!].
Operacja czy fizjoterapia – co wybrać?
Zabieg chirurgiczny jest ostatecznością. Stosuje się go, gdy pies odczuwa silny ból, a leki i ćwiczenia nie przynoszą poprawy.
Jeśli pies jest seniorami lub ma przeciwwskazania (np. chore serce), stosuje się leczenie zachowawcze: fizjoterapię, leki przeciwzapalne i zabiegi przeciwbólowe.
Pamiętaj o holistycznym podejściu: Gdy psa bolą biodra, przenosi ciężar na przód ciała. Dlatego bardzo ważny jest masaż i stretching przednich łap, które pracują znacznie ciężej!